Οσα δεν κάνουν οι μηχανές
![Οσα δεν κάνουν οι μηχανές](https://www.moneyreview.gr/wp-content/uploads/2023/07/shutterstock_artificial_intelligence_AI_texniti_noimosini_TN-1.jpg)
Ο Τζακ Μα είναι Κινέζος µεγιστάνας, ιδρυτής της Alibaba. Μιλώντας κάποια στιγµή στο World Economic Forum, ρωτήθηκε τι θα πρέπει να διδάσκουν τα σχολεία σήµερα. Η απάντηση που έδωσε ήταν η τελευταία που περίµενε κανείς από τον τιµονιέρη µιας κατεξοχήν τεχνολογικής εταιρείας αξίας 200 δισ. δολαρίων: «Σπορ, µουσική, ζωγραφική και τέχνη».
Ανθρωποι που έχουν εντρυφήσει στην τεχνολογική εξέλιξη πιστεύουν ότι τα εκπαιδευτικά συστήµατα τα οποία βασίζονται στη γνώση είναι πια ξεπερασµένα. Θεωρούν ότι, αν δεν αλλάξουν κατεύθυνση, σε 30 χρόνια από σήµερα θα έχουµε µπλέξει συνολικά ως ανθρωπότητα. Η βασική παραδοχή τους είναι ότι ο άνθρωπος δεν θα µπορέσει να ανταγωνιστεί τις µηχανές, οι οποίες θα είναι εξυπνότερες. Γι’ αυτό και θα πρέπει να επενδύσει σε όσα τον καθιστούν διαφορετικό από εκείνες.
Οι δεξιότητες που απαιτεί η εποχή της τεχνητής νοηµοσύνης είναι συζήτηση η οποία θα απασχολήσει πολύ τα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Η άποψη ότι οι δάσκαλοι θα πρέπει να σταµατήσουν να διδάσκουν γνώση ακούγεται αιρετική. Στόχος της όµως είναι να στρέψει την προσοχή στα λεγόµενα soft skills, δηλαδή σε ικανότητες όπως η ανεξάρτητη σκέψη, η οµαδική δουλειά, η έµφαση στις αξίες και η ενσυναίσθηση· στοιχεία που εξ ορισµού δεν µπορεί να διαθέτει ένας αλγόριθµος. Το πρόβληµα είναι ότι οι µαθητές στα ελληνικά σχολεία ακόµη αποστηθίζουν Ιστορία.
Σήµερα, ο καθένας είναι σε θέση να έχει άµεση πρόσβαση κυριολεκτικά σε οποιαδήποτε γνώση και πληροφορία· αρκεί να ξέρει να διακρίνει την αξιοπιστία της. Ζητούµενο για τον άνθρωπο δεν είναι να ανταγωνιστεί την AI, αλλά να µάθει να τη χρησιµοποιεί. Αυτό είναι κάτι που εύλογα φοβίζει. Ωστόσο, για να αντεπεξέλθει κάποιος στις αλλαγές που επιβάλλει η τεχνητή νοηµοσύνη, δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι µηχανικός υπολογιστών ή επιστήµονας δεδοµένων. Οµως µπορεί και πρέπει να έχει τη δυνατότητα αποτελεσµατικής χρήσης των αντίστοιχων εφαρµογών, ως συνεργάτης και επόπτης τους, σε µια σειρά από τοµείς και επαγγέλµατα.
Σταδιακά, ο εργοδότης θα ενδιαφέρεται όλο και λιγότερο για το τι γνωρίζει ή έχει επιτύχει στο παρελθόν ο εργαζόµενος. Αντιθέτως, θα δίνει έµφαση στο πώς µπορεί να εφαρµόζει τη γνώση –η οποία θα προσφέρεται απλόχερα– σε έναν κόσµο όπου οι µηχανές θα εκτελούν πολλές από τις εργασίες στις οποίες παραδοσιακά είχε το µονοπώλιο ο άνθρωπος· αν και θα δηµιουργηθούν εκατοµµύρια θέσεις εργασίες που σήµερα δεν υπάρχουν, η ΑΙ θα αντικαταστήσει έως και 800 εκατ. θέσεις εργασίας µέχρι το 2030. Οι «ήπιες» δεξιότητες, η κριτική σκέψη και η προσαρµοστικότητα θα υπερβαίνουν την αξία της ίδιας της εκπαίδευσης, εκτός και αν αλλάξει ρότα.