Η αμυντική βιομηχανία μαγειρεύει: Από τα ραντάρ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στον πάγκο της κουζίνας
![Η αμυντική βιομηχανία μαγειρεύει: Από τα ραντάρ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στον πάγκο της κουζίνας](https://www.moneyreview.gr/wp-content/uploads/2023/10/kitchen_kouzina_shutterstock-768x480.jpg)
25 Οκτωβρίου 1955
Πωλείται στις ΗΠΑ ο πρώτος φούρνος μικροκυμάτων για οικιακή χρήση. Σήμερα, οι φούρνοι μικροκυμάτων βρίσκονται σχεδόν σε κάθε κουζίνα. Όμως αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία δεν προοριζόταν για τις νοικοκυρές. Αντ΄ αυτού, αναπτύχθηκε από τα συστήματα ραντάρ που χρησιμοποιούνταν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα εργαστήρια της εταιρείας που είναι σήμερα μια από τις μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανίες των ΗΠΑ.
Η ιστορία αυτή ξεκινά στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν φυσικοί εφηύραν το magnetron, έναν ειδικό σωλήνα που μπορούσε να παράγει μικροκύματα και να βελτιώνει τις δυνατότητες των βρετανικών συστημάτων ραντάρ, για να εντοπίζουν τα γερμανικά πολεμικά αεροπλάνα.
Ο μηχανικός της Raytheon, Percy LeBaron Spencer, δούλευε με ένα ενεργό ραντάρ μερικά χρόνια αργότερα, όταν αυτό έλιωσε, κατά λάθος, μία σοκολάτα την οποία είχε στην τσέπη του, όπως γράφει το Wired.
Έτσι, ο επιστήμονας κατάλαβε ότι τα μικροκύματα μπορούσαν να μαγειρέψουν φαγητό. Ο Spencer προσπάθησε να φτιάξει ποπ κορν και αυγά, χρησιμοποιώντας τα μικροκύματα.
Το 1945, η Raytheon κατοχύρωσε την πατέντα για τη διαδικασία μαγειρέματος με μικροκύματα και δύο χρόνια αργότερα έφτιαξε το Radarange, τον πρώτο φούρνο μικροκυμάτων του κόσμου.
Το Radarange είχε το μέγεθος ενός ψυγείου, αλλά ήταν ακόμα πιο βαρύ. Οι σωλήνες του magnetron έπρεπε να ψύχονται με νερό, και έτσι το μηχάνημα απαιτούσε υδραυλική σύνδεση.
Αυτός ο πρώτος φούρνος μικροκυμάτων ήταν τεράστιος, αλλά τοποθετήθηκε σε ένα εστιατόριο της Βοστώνης για δοκιμές. Η Raytheon παρουσίασε έναν φούρνο μικροκυμάτων για εμπορική χρήση, το 1161 Radarange, το 1954. Ήταν μια ακριβή συσκευή, που τότε κόστιζε 2.000 με 3.000 δολάρια ή 16.000 με 24.000 δολάρια σε σημερινά χρήματα.
Τελικά, η Raytheon πούλησε τα δικαιώματα χρήσης της τεχνολογίας της στην εταιρεία Tappan Stove, η οποία το 1955 κυκλοφόρησε μια μεγάλη μονάδα 220-volt, που στερεωνόταν στον τοίχο, σαν οικιακό φούρνο μικροκυμάτων. Τότε, πουλιόταν αντί 1.295 δολαρίων ή 10.500 δολαρίων σε σημερινά χρήματα.
Ο φούρνος εκείνος είχε δύο ταχύτητες μαγειρέματος (500 και 800 watt), εξωτερικό από ανοξείδωτο ατσάλι, γυάλινο ράφι και συρτάρι για συνταγές. Αλλά η τιμή του ήταν πολύ ακριβή και ο κόσμος δεν γνώριζε τίποτα για το μαγείρεμα στα μικροκύματα.
Έτσι, οι καταναλωτές δεν τον προτιμούσαν καθόλου, με αποτέλεσμα οι πωλήσεις να είναι απογοητευτικές.
Περίπου την εποχή εκείνη, η Franklin Manufacturing, μια θυγατρική της Studebaker, έφτιαχνε και αυτή magnetrons και πουλούσε φούρνους μικροκυμάτων παρόμοιους με το Radarange. Όταν τη δεκαετία του 1960 η Litton Industries εξαγόρασε την Franklin από την Studebaker, ουσιαστικά γεννήθηκε ο φούρνος μικροκυμάτων όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.
Η Litton ανέπτυξε έναν φούρνο που μπορούσε να επιβιώσει ακόμα και όταν δούλευε χωρίς να έχει κάποιο αντικείμενο μέσα για να ζεστάνει. Ο φούρνος μικροκυμάτων απέκτησε τη σημερινή του μορφή.
Οι τιμές των συσκευών άρχισαν να πέφτουν απότομα, με την Raytheon, η οποία εν τω μεταξύ εξαγόρασε μια εταιρεία που ονομαζόταν Amana, να κυκλοφορεί το πρώτο δημοφιλές μοντέλο οικιακής χρήσης το 1967. Ήταν ο φούρνος μικροκυμάτων Radarange που μπορούσε να τοποθετηθεί πάνω στον πάγκο της κουζίνας και κόστιζε 495 δολάρια (περίπου 3.200 δολάρια σε σημερινά χρήματα).
Τότε, το ενδιαφέρον των καταναλωτών άρχισε να αυξάνεται. Το 1970 πουλήθηκαν περίπου 40.000 συσκευές ανά τις ΗΠΑ και πέντε χρόνια αργότερα, οι ετήσιες πωλήσεις έσπασαν το φράγμα του 1 εκατομμυρίου.
Έως το 1986, περίπου ένα στα τέσσερα αμερικανικά νοικοκυριά είχε φούρνο μικροκυμάτων, ενώ σήμερα, οι συσκευές αυτές βρίσκονται στο 90% των αμερικανικών σπιτιών.
moneyreview.gr
Διαβάστε επίσης:
Δεν ήθελε να τρώει καμένο ψωμί για πρωινό: Η εφεύρεσή του βρίσκεται σε κάθε πάγκο κουζίνας
Για να μην τεμπελιάζουν οι εργάτες στα εργοστάσια: Η άγνωστη ιστορία του καφέ που πίνουμε κάθε πρωί
Ένας παππούς με μια απλή ιδέα: Πώς φτιάχνεις ένα προϊόν 10 δισ. δολαρίων