Η «Πόλη των Τεχνών» του Ντιέγκο Ριβέρα
Tο πρότζεκτ πήρε 6 χρόνια και σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια για να υλοποιηθεί
![Η «Πόλη των Τεχνών» του Ντιέγκο Ριβέρα](https://www.moneyreview.gr/wp-content/uploads/2021/11/City_of_Arts-768x480.jpg)
Πριν από 80 περίπου ο χρόνια ο σπουδαίος Μεξικανός εικαστικός Ντιέγκο Ριβέρα μοιράστηκε με τον κόσμο ένα τολμηρό καλλιτεχνικό-κοινωνικό όραμα: Μια Πόλη των Τεχνών, η οποία θα ένωνε «τον ακαδημαϊκό, εκπαιδευμένο καλλιτέχνη με τον αγγειοπλάστη, τον υφαντουργό, τον καλαθοπλέκτη, τον μάστορα της πέτρας, με οτιδήποτε είναι αγνό και εκφράζει χαρακτηριστικά τον λαό του Μεξικό».
Ο Ριβέρα ξεκίνησε μάλιστα να σχεδιάζει ο ίδιος την «πόλη» του, με αφετηρία ένα μουσείο όπου θα στεγάζονταν η τεράστια προσωπική του συλλογή από την προ-αποικιακή περίοδο της χώρας, ωστόσο ο θάνατος τον πρόλαβε το 1957. Το όραμά του ωστόσο παρέμεινε ζωντανό, η φλόγα μεταλαμπαδεύτηκε από τους απογόνους του και πλέον η Πόλη των Τεχνών είναι πραγματικότητα στην πρωτεύουσα του Μεξικό.
Κέντρο του συγκροτήματος των 13 κτιρίων είναι το ήδη υπάρχον Μουσείο Anahuacalli, γύρω από το οποίο, σε μια έκταση 64.600 τετραγωνικών μέτρων, δημιουργήθηκαν κήποι, εργαστήρια, εκθεσιακοί χώροι, μια βιβλιοθήκη, ζωντανές σκηνές, καθώς και μια καινούρια εσπλανάδα που την διασχίζει.
Οπως συνέβη και με το Anahuacalli, τα περισσότερα κτίσματα του συγκροτήματος σχεδιάστηκαν στο στιλ των κτιρίων της αρχαίας πρωτεύουσας των Αζτέκων, Τενοτστιτλάν, ενώ για την κατασκευή τους χρησιμοποιήθηκε κυρίως η σκούρα πέτρα που βρίσκεται σε αφθονία στην περιοχή λόγω της μακραίωνης δραστηριότητας του ηφαιστείου Τσίτλε.
Ο Μανουέλ Ρότσα, αρχιτέκτονας του πρότζεκτ, το οποίο πήρε 6 χρόνια και σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια για να υλοποιηθεί, δήλωσε σχετικά: «Η ιδέα είναι ότι, όπως συνέβαινε στις προ-Κολόμβου πόλεις, τα κτίρια θα συνδέουν και θα επιτρέπουν τις σχέσεις μεταξύ των γειτόνων. Αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε ήταν να επαναπρογραμματίσουμε την ιδέα του Ριβέρα σε μια σύγχρονη γλώσσα. Τα κτίσματα ανεγέρθηκαν πάνω σε πλάκες ηφαιστιακής πέτρας, οι οποίες είναι ορατές αλλά ενσωματώθηκαν κατάλληλα ανάμεσα στους τοίχους και το τοπίο· επίσης δημιουργήσαμε πλέγματα από ξύλο, εισόδους φωτός, οι οποίες ήδη υπήρχαν στα σχέδια του Ντιέγκο. Επιπλέον, χάρη στις νέες τεχνολογίες που χρησιμοποιήσαμε, τα κτίρια μοιάζουν να πλέουν πάνω σε μια θάλασσα από λάβα».