Στο μυαλό του Τσιτσιπά και της Σάκκαρη
![Στο μυαλό του Τσιτσιπά και της Σάκκαρη](https://www.moneyreview.gr/wp-content/uploads/2021/06/Tennis-768x480.jpg)
Αν πριν μερικά χρόνια κάποιος έλεγε πως δύο παιδιά από την Ελλάδα θα βρίσκονταν στα ημιτελικά του λαμπερού Roland Garros, μάλλον θα τον περνούσαν για τρελό. Οσοι βλέπαμε με θαυμασμό τον Ρότζερ Φέντερερ, τον Ράφα Ναδάλ, την Μαρία Σαράποβα, την Σερένα Γουίλιαμς -και οι παλιότεροι τον Μπιορν Μποργκ και την Στέφι Γκραφ- δεν πιστεύαμε ποτέ ότι η άσημη στον χώρο του τένις χώρα μας, θα έφτανε ποτέ σε τέτοιο επίπεδο στο διεθνές στερέωμα του σπορ. Κι όμως αυτή τη στιγμή ο Στέφανος Τσιτσιπάς και η Μαρία Σάκκαρη βρίσκονται εκεί, δύο βήματα πριν από την κορυφή ενός τέτοιου τουρνουά και το σημαντικότερο, όχι ως διάττοντες αστέρες.
Μιλάμε για το Νο5 στον κόσμο στους άνδρες και το Νο18 (πολύ σύντομα και ψηλότερα) στις γυναίκες αντίστοιχα, σε ένα άθλημα που το να βρεθείς και κυρίως να παραμείνεις στην ελίτ, είναι τρομερά δύσκολο. Το άλλο αξιοπερίεργο είναι πως το τένις, εκτός των όποιων τεχνικών και αθλητικών προσόντων, απαιτεί επίσης τεράστια αυτοπειθαρχία, συγκέντρωση και πνευματική διαύγεια, στοιχεία που γενικώς ως Ελληνες δεν είναι ακριβώς τα… ισχυρά μας.
Κι όμως αυτά ακριβώς επιστράτευσαν κυρίως τόσο ο Τσιτσιπάς όσο και η Σάκκαρη, προκειμένου να κατανικήσουν τους ισχυρούς αντιπάλους τους. Οσοι παρακολούθησαν τους δύο προημιτελικούς αγώνες, στους οποίους παρεπιπτόντως οι δύο Ελληνες αθλητές δεν έχασαν ούτε σετ, είδαν μερικά τουλάχιστον κοινά στοιχεία: ψυχική ετοιμότητα, ψυχραιμία στα δύσκολα, ατσάλινη θέληση και φυσικά τα «τενιστικά» εργαλεία για να την επιβάλουν στο κορτ.
Οι γνώστες του σπορ λένε πως πολλές φορές αυτά τα πνευματικά χαρακτηριστικά είναι ακόμα πιο δύσκολο να αποκτηθούν από το τεχνικό ή το αθλητικό κομμάτι και τελικά είναι και εκείνα που ξεχωρίζουν τους πολύ καλούς από τους πραγματικά σπουδαίους. Φυσικά οι Ελληνες πρωταθλητές γνωρίζουν ότι δεν είναι οι μόνοι που τα διαθέτουν και για αυτό ακριβώς χαίρονται τις νίκες τους, ακόμα κι αν αυτές δεν συνεχιστούν. Ας το κάνουμε κι εμείς μαζί τους και -γιατί όχι;- ας πάρουμε παράδειγμα όχι μόνο από τα μούσκουλα αλλά και από το μυαλό τους.