Οι διαφορές με την κρίση του 2008 – Ποιες τράπεζες κινδυνεύουν και ποιες όχι
![Οι διαφορές με την κρίση του 2008 – Ποιες τράπεζες κινδυνεύουν και ποιες όχι](https://www.moneyreview.gr/wp-content/uploads/2022/01/deutsche_bank_-_AP-3-768x480.jpg)
Μπορεί η κατάρρευση της αμερικανικής Silicon Valley Bank, η διάσωση της Credit Suisse μέσω της αναγκαστικής πώλησής της στην ανταγωνιστική UBS και το sell-off στην Deutsche Bank να πυροδοτούν φόβους μιας νέας κρίσης σαν και εκείνη που πυροδότησε το 2008 η χρεοκοπία της Lehman Brothers, όμως αναλυτές τονίζουν ότι οι διαφορές με την προηγούμενη κρίση είναι εμφανείς.
«Αυτό δεν είναι σαν την Lehman Brothers, όπου οι αντισυμβαλλόμενοι ήταν εκτεθειμένοι σε πολύπλοκα παράγωγα κατά τη διάρκεια της κρίσης των στεγαστικών δανείων subprime», εξηγεί στο CNBC η Sara Devereux, επικεφαλής ομολόγων της Vanguard.
«Οι τράπεζες που απασχόλησαν την ειδησεογραφία είχαν θέματα διαχείρισης ρίσκου με παραδοσιακά assets. Η απότομη αύξηση των επιτοκίων έφερε στην επιφάνεια αυτές τις αδυναμίες. Οι τράπεζες αναγκάστηκαν να γίνουν πωλητές, εγγράφοντας ζημιές, αφότου οι επενδύσεις τους στα ομόλογα έπεσαν κάτω από την ονομαστική τους αξία».
Μάλιστα, η Dereveux θεωρεί ότι η SVB και η Credit Suisse θα υπήρχαν ακόμα, σήμερα, εάν δεν είχαν χάσει την εμπιστοσύνη των πελατών τους.
«Ήταν περισσότερο μία ‘μετάδοση της ψυχολογίας’ (‘sentiment contagion’) παρά η πραγματικά συστημική μετάδοση της κρίσης (‘systemic contagion’) που είδαμε κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης. Οι οικονομολόγοι της Vanguard πιστεύουν ότι η ζημιά έχει σε μεγάλο βαθμό περιοριστεί, χάρη στη γρήγορη δράση των ομοσπονδιακών αρχών και άλλων τραπεζών», προσθέτει η Devereux.
Η Citi συμφωνεί ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία «παράλογη αγορά», καθώς δεν θεωρεί ότι υπάρχει μια ξεκάθαρη εξήγηση για τις κινήσεις της περασμένης Παρασκευής, όταν η Deutsche Bank βρέθηκε στο στόχαστρο των πωλητών, με το σύνολο του τραπεζικού κλάδου να σημειώνει μεγάλη πτώση.
Η μετοχή της Deutsche Bank έχασε την Παρασκευή 8,6%, παρότι η τράπεζα έχει ολοκληρώσει μία τεράστια προσπάθεια αναδιάρθρωσης και έχει εμφανίσει 10 συνεχόμενα τρίμηνα κερδοφορίας. Η μετοχή της ανέκαμψε κατά 6,2% τη Δευτέρα.
Σύμφωνα με κάποιες εικασίες, η πτώση οφειλόταν στην έκθεση της Deutsche Bank στα αμερικανικά εμπορικά ακίνητα ή στις έρευνες του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης έναντι μιας σειράς τραπεζών σε σχέση με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Όμως, η Citi τόνισε ότι αυτοί οι λόγοι δεν ήταν αρκετοί για να δικαιολογηθούν οι κινήσεις.
«Όπως είδαμε στην Credit Suisse, ο κίνδυνος είναι να υπάρξει μια σειρά από τίτλους στα μέσα ενημέρωσης που πλήττει την ψυχολογία των επενδυτών, ανεξάρτητα από το εάν η αρχική λογική πίσω από αυτό ήταν σωστή ή όχι», σημειώνει ο οίκος.
Είναι διαφορετική η Ευρώπη;
Ο Dan Scott, επικεφαλής της Vontobel Multi Asset, είπε στο CNBC ότι η εφαρμογή του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙΙ, των μέτρων που καθιερώθηκαν μετά την κρίση για τις τράπεζες, σημαίνει ότι ο ευρωπαϊκός κλάδος είναι καλά κεφαλαιοποιημένος.
Μάλιστα, πριν από την πώλησή της στην UBS, οι δείκτες κεφαλαίων common equity tier 1 και κάλυψης ρευστότητας της Credit Suisse έδειχναν ότι η τράπεζα ήταν φερέγγυα και με επαρκή ρευστότητα.
Σύμφωνα με τον Scott, οι καταρρεύσεις κάποιων τραπεζών είναι η αναπόφευκτη συνέπεια της απότομης σύσφιγξης των χρηματοοικονομικών συνθηκών από τη Fed και τις άλλες κεντρικές τράπεζες, αλλά οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες αντιμετωπίζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα σε σχέση με τις μικρές και μεσαίες τράπεζες των ΗΠΑ.
«Πιστεύω ότι το ζήτημα εντοπίζεται στις μικρές και μεσαίες τράπεζες των ΗΠΑ, οι οποίες δεν υπάγονται στις ρυθμίσεις της Βασιλείας ΙΙΙ, δεν έχουν υποβληθεί σε stress tests και εκεί βλέπουμε πραγματικά ζητήματα. Για τον πυρήνα, τις τράπεζες μεγάλης κεφαλαιοποίησης στην Ευρώπη, πιστεύω ότι βλέπουμε μια εντελώς διαφορετική εικόνα και δεν θα ανησυχούσα», καταλήγει.
moneyreview.gr
Διαβάστε επίσης:
Ο κίνδυνος του ντόμινο, ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών και πώς μπορεί να αποφευχθεί μια νέα κρίση
Πώς οι Ελβετοί έσωσαν την Credit Suisse με τα μαθήματα της ελληνικής κρίσης
Τραπεζικές κρίσεις στην εποχή του Twitter: Τίποτα δεν είναι όπως πριν